یه اتفاق خیلی بد برام افتاده

به احتمال خیلی زیاد مجبور بشم خودمو به تیغ جراحی بسپارم

از دستای مهربونتون تقاضای دعا دارم

ببخشید اگه چند وقتی مجبورم نباشم

به اینم میگن هدف گیری اتفاقی

چرا همش تو خودتی یه کم از این یاد بگیر    پاشو

امان از دست عشقای یک طرفه امروزی

چرخه دانشجویی

امشب مرا مهمان شدی

چون گوهر تابان شدی

خشم خدا از یاد رفت

تا در برم عریان شدی

دست تمنا میکشم

بر نازنین گیسوی تو

پایم به زنجیر میکشد

پیچ و خم ابروی تو

تو قاتل شمع میشوی

من عازم آغوش تو

تنگ بلور وسوسه

پر میشود از نوش تو

از خودم - بهار ۹۱

چرا ابری شده هوای چشمام

چرا پاهام دیگه حسی ندارن؟

مث اون آدمام که خیلی تنهان

همش فک میکنن کسی ندارن!

چرا چشماتو می بندی عزیزم؟

مگه نیومدی منو ببینی؟

چرا خیسه چشات میلرزه دستات؟

چرا میگی منو شاید نبینی؟

تمام حس من اسیر چشمات

حواسم گیج اون طرز نگاته

لبام خیسه از اون بوسه آخر

چشام درگیر اون رد پاهاته

تو میری و من داغون میشم

مث طاعون میمونه دوری تو

همه وجود من آوار میشه

چشام حیرونه از صبوری تو

من از حرفای مردم در عذابم

همه حرفا واسه من نیش میشه

دارم لمس میکنم شکست عشقو

آخه قلبم داره آتیش میشه

چرا شوقی واسه موندن ندارم

چرا مهر سکوت روی لبامه

شاید تقدیر من این بود از اول

که هرجایی میرم غمم باهامه!!!!

از خودم - بهار ۹۱

سلام بچه ها

توی این قسمت سعی کردم بهترین و جدیدترین مدل موهای زنانه و مردانه رو جمع آوری کنم

این بخش بازم ادامه داره و ماه به ماه به روز میشه

                                   محرم نباشی ...

                                                         فاحشه اییی.................!

1-خداوند از تو نخواهد پرسید پوست تو به چه رنگ بود،
بلکه از تو خواهد پرسید که چگونه انسانی بودی؟

۲- خداوند از تو نخواهد پرسید که چه لباس هایی در کمد داشتی ،
بلکه از تو خواهد پرسید به چند نفر لباس پوشاندی؟

۳- خداوند از تو نخواهد پرسید زیربنای خانه ات چندمتر بود،
بلکه از تو خواهد پرسید به چند نفر در خانه ات خوش آمد گفتی؟

۴- خداوند از تو نخواهد پرسید در چه منطقه ای زندگی می کردی،
بلکه از تو خواهد پرسید چگونه با همسایگانت رفتار کردی؟

۵- خداوند از تو نخواهد پرسید چه تعداد دوست داشتی،
بلکه از تو خواهد پرسید برای چندنفر دوست و رفیق بودی؟

۶- خداوند از تو نخواهد پرسید میزان درآمد تو چقدر بود،
بلکه از تو خواهد پرسید آیا فقیری را دستگیری نمودی؟

۷- خداوند از تو نخواهد پرسید عنوان و مقام شغلی تو چه بود،
بلکه از تو خواهد پرسید آیا سزاوار آن بودی وآن را به بهترین نحو انجام دادی؟

۸- خداوند از تو نخواهد پرسید که چه اتومبیلی سوار می شدی،
بلکه از تو خواهد پرسید که چندنفر را که وسیله نقلیه نداشتند به مقصد رساندی؟

۹- خداوند از تو نخواهد پرسید چرا این قدر طول کشید تا به جست و جوی رستگاری بپردازی،
بلکه با مهربانی تو را به جای دروازه های جهنم، به عمارت بهشتی خود خواهد برد.

۱۰- خداوند از تو نخواهد پرسید که چرا این مطلب را برای دوستانت نخواندی،
بلکه خواهد پرسید آیا از خواندن آن برای دیگران در وجدان خود احساس شرمندگی می کردی؟

چراغ‌های مسجد دسته دسته روشن می‌شوند. الحمدلله، ده شب مجلس با آبروداری برگزار شد.
آقا سید مهدی که از پله‌های منبر پایین می‌آید، حاج شمس‌الدین ـ بانی مجلس ـ هم کم کم از میان جمعیت راه باز می‌کند تا برسد بهش.

والا دفعه‌های قبلی اینطوری نبود. از آزمایش و این حرفها خبری نبود به خدا! ولی اینبار گفتن تا اسم آقا داماد رو صدا کردیم باید بره آزمایش ادرار و خون و غیره بده! روی صندلی نشستم و منتظر موندم برای آزمایش اعتیاد. یه آقای قدبلند و لاغر مردنی که انگار‍ تازه از سر منقل پاشده و اومده که آزمایش اعتیاد بده، یه گالن آب گرفته بود دستش و قٌـلـٌپ قـٌلـٌپ میرفت بالا، از اینور به اونور سالن قدم میزد و زیر لب غر میزد که ای بابا! هرچی آب میخوریم “نمیاد که نمیاد”‌!

بعد از ده دقیقه‌ صدام کردن و من هم رفتم به سوی “دستشویی برادران”. آقای “مسئول نظارت بر امور جیش(!)” اونجا روی چهارپایه نشسته بود. تا من رو دید لبخندی زد و گفت: ” آقای داماد! مبارک باشه ایشالله!”. بوی تند دستشوئی داشت خفه‌ام میکرد. به زور لبخندی زدم و تشکر کردم. یه لیوان یکبار مصرف (خالی) بهم تعارف کرد تا پر تحویلش بدم! زیر چشمی‌ نگاهی کرد و گفت: “شیرینی ما هم فراموش نشه!”‌. یه دستم لیوان و سایر مخلفات(!) بود، با اون یکی دستم 500 تومن از جیبم درآوردم و به طرف دادم.

بعد گفتن صداتون میکنیم برای آزمایش خون. صدام که کردن، رفتم توی یه اتاق دیگه. خانوم دکتر لبخندی زد و گفت: “به‌به! چه آقا دوماد خوش‌تیپی! مبارک باشه!”. سوزن آمپول رو تا اونجا که میرفت فرو کرد توی رگ من بدبخت و گفت:” البته شیرینی ما فراموش نشه‌ها!”‌. یه دستم به پنبه الکل روی بازوم بود، با اون یکی دستم 500 تومن از جیبم درآوردم و به خانوم دکتره دادم.

از اتاق آزمایش خون که اومدم بیرون همون آقا لاغره رو دیدم که داشت با مسئولین اونجا جر و بحث میکرد که: “آقا باور بفرمائید هرچی آب میخورم نمیاد! میشه من برم فردا بیام برای آزمایش”؟؟
گفتن کلاس معارفه و آموزش قبل از ازدواج تشکیل میشه، باید بریم دو تا کتاب تهیه کنیم و بریم سر کلاس تا آموزش ببینیم! یه خانومه بود که کتابهای درسی(!) رو توزیع میکرد، لبخندی زد و گفت: “مبارک باشه آقای دوماد!”‌. دو تا کتاب آموزشی رو بهم داد و گفت: “البته شیرینی ما هم فراموش نشه!”. یه دستم به کتابها بود، با دست اون یکی دستم 500 تومن از جیبم درآوردم و به دختره دادم.

همراه با بقیه آقا دومادها سر کلاس توجیهی که رفتیم، آقای دکتر با یه فیلم ویدئویی وارد اتاق شد. گفت آقایون دومادها خسته نباشید! یه سری آموزشهای قبل از ازدواج هست، البه شماها ماشالله همتون خودتون واردین!، یه جعبه هم اونجا رو اون میزه، شیرینی هاتون فراموش نشه!!” ، فیلم رو گذاشتو و خودش بدو بدو از اتاق خارج شد!

و اما این فیلم خودش ماجرائی داشت! اولش که از همون اولین روز خلقت شروع کرد!:

“..و خداوند زمین را از دو جنس نر و ماده آفرید…”!

دو تا مرغابی نشون داد که احتمالا نر و ماده بودن و توی ‌برکه داشتن با هم شنا میکردن. دو تا میمون نشون داد که توی جنگل از این شاخه به اون شاخه می‌پریدن و جیغ جیغ میکردن! یه روباه نشون داد با دوتا بچه روباه که باباشون احتمالا رفته بود اداره‌(!) یا دنبال شکار یه لقمه نون حلال برای زن و بچه‌اش. دو تا مرغ عشق نشون داد که داشتن نوکهاشون رو به هم میزدن و درگوش هم شماره تلفن رد و بدل میکردن و انداخته بودشون تو قفس! خلاصه یه 5 دقیقه‌ای رازبقا نشون داد، بعد یهو دوربین یه شات گرفت از میدون امام حسین و صف اتوبوس خط تهرانپارس و برادران و خواهرانی که غیورانه مثل مور و ملخ (همون راز بقاهه!)‌ كنار هم بودن! خلاصه دیگه کاملا بهمون ثابت شد که زمین از دو جنس نر و ماده آفریده شده!

بعد یه آقا دکتر مهربونی رو نشون داد که اومده بود و توصیه‌های ایمنی میداد! میگفت میخواین زنتون رو بوس کنین سعی کنین قبلش حموم برین که تنتون بوی عرق نده، دندوناتون رو مسواک بزنین، موهاتون رو قشنگ شونه کنید. گفت خانومها هم باید یاد بگیرن که تا شوهرشون میاد خونه آب دستشونه بزارن زمین و برن یه لیوان آب خنک برای شوهرشون بیارن! لباس آراسته بپوشن و با آغوشی باز از همسرشون پذیرایی کنن. یه آقای هم نشون داد که اومد و اون هم همین رو گفت. گفت که اگر خانوم خانه “با آغوش باز” باشد این از هر عبادتی بهتره. بعد باز دوباره آقای دکتر اومد که بگه مسواک نشه فراموش! بعد گفت: اگه شوهر اومد خونه و دید زنش حال نداره که برن خونه آقا ناصر اینها، بنده خدا رو زور نکنه که پاشو بریم پاشو بریم. بعد گفت که باید به همسر خود احترام بگذاریم و براشون گل بخریم و از زحمات و زرشک پلوهائی که برای ما می‌پزن تشکر کنیم. بعد دوباره آقای روحانی اومدن و گفتند که: آن روزِی که رفتار شوهر با همسر از روی مهر و محبت نباشد، همانا آنروز بر زن و شوهر حرام است. به همسران خود احترام بگذازید

بعد بهمون یاد دادن که چگونه سر صحبت را آغاز کنیم! یک نمایش نشون دادن با یک آهنگ زمینه رومانتیک. یه میز گرد بود یه دختره اونطرف نشسته بود، یه پسره از این طرف اومد با یه شاخه گل رز! شاخه گل رو گذاشت روی میز و اینطرف میز نشست. بعد هر دوتاشون خندیدن و عشوه اومدن! لبهاشون تکون میخورد (یعنی داشتن با هم حرف میزدن!)‌ آهنگ رومانتیک هنوز بود! بعد تصویر آروم آروم رفت و دوباره اومد. اینبار میز هنوز بود، گل هنوز بود، آهنگ رومانتیک هنوز بود، ولی اینور و اونور میز کسی نبود!!! بعد دوباره آقاهه اومد و گفت: دیدین بهتون گفتم با همسر خود مهربون باشین بد نمی‌بینین؟؟!” خلاصه کلی آموزش دیدیم، با چیزهای دیگه!

و ما از اون به بعد در کنار همسرمون به خوبی و خوشی زندگی کردیم!

انشالله خدا نصیب همه کنه که ازدواج کنن! هیچی نداشته باشه، حداقل این حسن رو داره که میرین سر این کلاسها و یه خورده میخندین!

کرایگ هایپر؛ نویسنده، محقق، مقاله‌نویس، مجری رادیو و تلویزیون و یک سخنران حرفه‌ای است. در ۲۵ سال گذشته، او با کارهایش به‌عنوان یک کارشناس حرفه‌ای موفقیت در حوزه‌های شخصی و اجتماعی معرفی شده. هاپیر یک سایت هم درباره سخنرانی موثر دارد که در آن نوشته: آ«من خواسته‌ام بخش‌های مهم کتاب‌های کمکی که تا به حال خوانده‌ام و تجربه‌هایی که در زندگی‌ام داشته‌ام را به صورت ۴۰ نکته کلیدی فشرده کنم و در اختیار دیگران بگذارم تا در هر زمان بتوانند آن را بخوانند. مطمئنا کتاب‌هایی که در سطح جهانی فروخته می‌شوند و درباره خودیاری هستند ممکن است برای بعضی‌ها قابل استفاده باشند ولی من مایلم چیزی بنویسم که برای همه مفید واقع شود.آ» حالا این شما و این هم ۴۰ توصیه کرایگ هایپر. بخوانید و قضاوت کنید. 

ادامه متن در ادامه مطلب

راه های دوست پسر آزاری

اگه راه های دوست پسر آزاری-بهتون زنگ زد (در این مسئله فرض بر هوتن نام بودن

 دوست پسرتونه…!!!) بگین سلام حمید جون.

بعد یه دفعه انگار که تازه متوجه شدین بگین اوا خاک به سرم علی تویی؟؟؟؟

می تونین این سیر رو تا هفده باز تکرار کنین ولی بار هجدهم دیگه خطر مرگ داره.

من مسئولیتی در قبال این حادثه ندارم.

به دوست پسرتون زنگ بزنین و بگین کسی خونه نیست و دعوتش کنین خونتون ،

 بعد با دختر همسایه برید سینما و فیلم هوو یا ازدواج به سبك ایرونى رو ببینید.

تا دوست پسرتون یه شوخی کوچیک با شما کرد سریعا جبهه بگیرین و باهاش دعوا کنین.

 با کلماتی از قبیل:مگه تو خودت خواهر مادر نداری؟…

یا یه همچین چیزایی .ولی دو تا سه دقیقه بعد خودتون یه جک فجیع یا افتضاح

 برا دوست پسرتون تعریف کنید و بعدش بشینید و قیافه بنده خدا رو تماشا کنید.

آرایش شدید بزنید و از این شلوارای خیلی برمودا و از این پیرهن آستین کوتاها بپوشید

و برید جلوی دوست پسرتون رژه برید و وقتی به شما نزدیک شد و به دو سه متری شما رسید ،

 سرش داد بزنید و بعدش بشینید و زجر کشیدنش رو تماشا کنید.

عکسهای دو نفره ای رو که با پسر نوه عمه ی خاله ی پدربزرگ پسر دختر خالتون

 و یا امثالهم گرفتید به دوست پسرتون نشون بدید ولی بهش اجازه ندید

 حتی یه دونه عکس باهاتون بگیره.

موقع تولد دوست پسرتون جلوی دوستاش فقط بهش یه شاخه گل هدیه بدید

و حالشو حسابی بگیرید و (احتمالا بسته به قدرت و توانایی قلبی و شرایط جوی)

 بشینید و سکته شو تماشا کنید و لذت ببرید.

همین که تو ماشین بغل دست دوست پسرتون نشستین شروع کنین به عطسه کردن

 و از بوی ادکلن چند صد هزار تومنیش که با زجرکش کردن پدر و مادرش خریده ایراد بگیرید

 و بهش بگید که به این بو حساسید.

وقتی داره باهاتون حرف می زنه همین که به جای حساس حرفاش رسید

 بی مقدمه موبایلشو بردارید و به یکی از دوستاتون زنگ بزنید

و چهار ساعت و چهل و هشت دقیقه با دوستتون حرف بزنید و

دوست پسرتون را تو کف حرف زدن و تو فکر قبض موبایل بذارید.

باحال بود نه !!!!!!

موفق باشید

بچه ها کاریکاتورها رو ببینید و بگین دوس دارین چه سخصیتی رو اینجا ببینین

سرباز قبل از اینکه به خانه برسد با پدر و مادر خود تماس گرفت و گفت:
پدر ومادر عزیزم جنگ تمام شده و من می خواهم به خانه برگردم؛ ولی خواهشی از شما دارم.
 رفیقی دارم که می خواهم او را با خود به خانه بیاورم.

پدر و مادر او در پاسخ گفتند: ما با کمال میل مشتاقیم که او را ببینیم. پسر ادامه داد :
 ولی موضوعی است که باید در مورد او بدانید؛ او در جنگ بسیار آسیب دیده و در اثر برخورد با مین یک دست ویک پای خود را از دست داده است، و جایی برای رفتن ندارد و من می خواهم اجازه دهید او با ما زندگی کند.

پدرش گفت: ما متاسفیم که این مشکل برای دوست تو به وجود آمده است. ما کمک میکنیم تا او جایی برای زندگی در شهر پیدا کند.
پسر گفت: نه؛ من می خواهم که او در خانه ما زندگی کند آنها در جواب گفتند:
نه؛ فردی با این شرایط مو جب دردسر ما خواهد بود.ما فقط مسئوول زندگی خودمان هستیم و اجازه نمی دهیم او آرامش زندگی ما را بر هم بزند. بهتر است به خانه بازگردی و او را فراموش کنى ،دراین هنگام پسر با ناراحتی تلفن را قطع کرد و پدر و مادر او دیگر چیزی نشنیدند.

چند روز بعد پلیس نیویورک به خانواده پسر اطلاع داد که فرزندشان در سانحه 
سقوط از یک ساختمان بلند جان باخته و آنها مشکوک به خودکشی هستند.
پدر و مادر آشفته و سراسیمه به طرف نیویورک پرواز کردند و برای شناسایی جسد پسرشان به پزشکی قانونی مراجعه کردند.
با دیدن جسد؛ قلب پدر و مادر از حرکت ایستاد.
پسر آنها یک دست و پا نداشت !

مسابقه      مسابقه      مسابقه     مسابقه      مسابقه   مسابقه

سلام بچه ها

توی این قسمت تعدادی عکس گذاشتم شما میتونین برای  یک عکس که به نظر خودتون قشنگ ترین عکس بوده مطلب انتخاب کنین 

خواهش میکنم قبل از انتخاب موضوع یا متن جالبتون اول شماره عکس رو بنویسین

به جالب ترین متن یا انتخاب موضوع یک جایزه تعلق میگیره

 منتظر باشین که بهتون خبر بدم برنده شدین یا نه

مرسی

تاریخ قرعه کشی ۱۴ اردیبهشت ماه

عکسها در ادامه مطلب

متاسفانه برنده مسابقه ما به علتی که دوس نداشتن ابراز کنن انصراف دادن

ما هم مجددا فردا قرعه کشی رو انجام میدیم

بچه ها این آدرس برنده قبلی مسابقه ما یعنی محدثه خانم هستش

http://takpargirl.blogfa.com

وب بسیار جالب و دیدنی دارن

لطف کنین به وبلاگش سر بزنین تا صحت حرفام بهتون ثابت بشه

با تشکر فراوان

آقای مشکوک

--------------------------------------------------------------------------------------------

خدمت خواهر خوبم ریحانه خانم (مدیر وبلاگ : pink life)

با سلام
بالاخره انتظارها به سر اومد و مسابقه ما هم قرعه کشی شد
شما هم به عنوان برنده انتخاب شدین
به رسم یادبود جایزه ی به شما دوست عزیز اهدا خواهد شد....
لطف کنین تا تاریخ 2۳ اردیبهشت نسبت به ارسال نشانی  پستی خودتون اقدام کنین
در غیر این صورت انصراف خودتون رو اعلام کنید
با تشکر فراوان

آقای مشکوک مدیر وبلاگ " من به همه چی مشکوکم "

ما در سالن غذاخوری دانشگاهی در اروپا هستیم. یک دانشجوی دختر با موهای قرمز که از چهره‌اش پیداست اروپایی است، سینی غذایش را تحویل می‌گیرد و سر میز می‌نشیند.

سپس یادش می‌افتد که کارد و چنگال برنداشته، و بلند می‌شود تا آنها را بیاورد. وقتی برمی‌گردد، با شگفتی مشاهده می‌کند که یک مرد سیاه‌پوست، احتمالا اهل ناف آفریقا (با توجه …به قیافه‌اش)، آنجا نشسته و مشغول خوردن از ظرف غذای اوست!
…
بلافاصله پس از دیدن این صحنه، زن جوان سرگشتگی و عصبانیت را در وجود خودش احساس می‌کند. اما به‌سرعت افکارش را تغییر می‌دهد و فرض را بر این می‌گیرد که مرد آفریقایی با آداب اروپا در زمینۀ اموال شخصی و حریم خصوصی آشنا نیست. او حتی این را هم در نظر می‌گیرد که شاید مرد جوان پول کافی برای خرید وعدۀ غذایی‌اش را ندارد.

در هر حال، تصمیم می‌گیرد جلوی مرد جوان بنشیند و با حالتی دوستانه به او لبخند بزند. جوان آفریقایی نیز با لبخندی شادمانه به او پاسخ می‌دهد.

دختر اروپایی سعی می‌کند کاری کند؛ این‌که غذایش را با نهایت لذت و ادب با مرد سیاه سهیم شود. به این ترتیب، مرد سالاد را می‌خورد، زن سوپ را، هر کدام بخشی از تاس کباب را برمی‌دارند، و یکی از آنها ماست را می‌خورد و دیگری پای میوه را. همۀ این کارها همراه با لبخندهای دوستانه است؛ مرد با کمرویی و زن راحت، دلگرم‌کننده و با مهربانی لبخند می‌زنند.

آنها ناهارشان را تمام می‌کنند. زن اروپایی بلند می‌شود تا قهوه بیاورد. و اینجاست که پشت سر مرد سیاه‌پوست، کاپشن خودش را آویزان روی صندلی پشتی می‌بیند، و ظرف غذایش را که دست‌نخورده روی آن یکی میز مانده است.

توضیح نویسنده: پائولو کوئلیو

من این داستان زیبا را به همۀ کسانی تقدیم می‌کنم که در برابر دیگران با ترس و احتیاط رفتار می‌کنند و آنها را افرادی پایین‌مرتبه می‌دانند. داستان را به همۀ این آدم‌ها تقدیم می‌کنم که با وجود نیت‌های خوبشان، دیگران را از بالا نگاه می‌کنند و نسبت به آنها احساس سَروَری دارند.

چقدر خوب است که همۀ ما خودمان را از پیش‌داوری‌ها رها کنیم، وگرنه احتمال دارد مثل احمق‌ها رفتار کنیم؛ مثل دختر بیچارۀ اروپایی که فکر می‌کرد در بالاترین نقطۀ تمدن است، در حالی که آفریقاییِ دانش‌ آموخته به او اجازه داد از غذایش بخورد، و هم‌زمان می‌اندیشید: «این اروپایی‌ها عجب خُل‌هایی هستند

حس میکنم بدون تو دارم افول می کنم

بدون هیچ مقاومت مرگ را قبول می کنم

گفتم برای دیدنت دل را صبور می کنم

تو با کنایه گفته ای نبش قبور می کنم

مرا شکنجه می دهی من هم تحمل میکنم

به جای جرعه های آب اشک را تنول می کنم

میان ماندن و رفتن چرا سهمم جدایی شد؟!

چرا غبطه می خورم به عشقی که خدایی شد؟!

گلستان بودم و انگار کسی گل را نمی بوئید

چرا هیچ کس در من نشان عشق نمی جوئید؟!

چرا من تا ابد تنها شبستان را سحر کردم؟!

چرا هرکس که یارم شد فقط عمر را هدر کردم؟!

از خودم - تابستان ۹۰

 پریشانی اش را ورق می زد....................... نفس ... نبود هیچ هوایی برای زیستن .........................

اشک ... بی هیچ بهانه ای برای گریستن مهتاب خندید و رفت ................

و من از ناتوانی خویش و دوری تو آشفته ام...............................

ماندنت محال است و نماندنت بی پروا بگویم که نشدنی است .

براي عشق تمنا كن ولي خار نشو. براي عشق قبول كن ولي غرورتت را از دست نده .

براي عشق گريه كن ولي به كسي نگو. براي عشق مثل شمع بسوز ولي نگذار پروانه ببينه.

براي عشق پيمان ببند ولي پيمان نشكن . براي عشق جون خودتو بده ولي جون كسي رو نگير .

 براي عشق وصال كن ولي فرار نكن . براي عشق زندگي كن ولي عاشقونه زندگي كن .

 براي عشق بمير ولي كسي رو نكش . براي عشق خودت باش ولي خوب باش

سرمشق های آب بابا یادمان رفت رسم نوشتن با قلــم ها یادمان رفت

 گــــل کردن لبخندهای همـــکلاسی در یک نگاه ســاده حتی، یادمان رفت راه فــــرار از عشـــق های زنـــگ اول آن لحظه های بی کلک را یادمان رفت آن روز ها را، آن قدر شوخـی گرفتیم جدیت تصمیم کبــــــــری یادمان رفت شعر خدای مهربان راحفظ کردیــــــم یادش به خیر اما شاید . . . . .

 خدا را هم یادمان رفت!!!

چرا زندگی صحنه رنگین ریاست . همه مشتاق به آن مینگریم .

 عاقبت از پس تقدیر ، چو باد روزی از لاشه ان می گذریم . زندگی خاطره ای بیش نبود .

 بهر ما جز غم و تشویش نبود . به کدام خاطره اش خوش باشیم که کدام خاطره اش نیش نبود ؟

يکي بود تو قصمون وفا نکرد ... رفت و پشت سرشم نگاه نکرد ...

 يکي بود زندگيشو هوس سوزوند ... آبروش رفت و ديگه اينجا نموند ...

 يکي بود يکي نبود و يک پري ... يه بغل عاشقي هاي سرسري ...

کي بود اون که طاقت گريه نداشت ... عاشق هوس شد و تنهام گذاشت ...

کي بود کي بود اون تو بودي ... کاشکي از اول نبودي ...

شايد بايد مي فهميدم که قلب تو پر از رياست ...

دوست دارم گفتن تو درست مثل باد هواست

بزار خیال کنم هنوز ترانه هامو میشنوی هنوز هوامو داریو هنوز صدامو میشنوی

 بزار خیال کنم هنوز یه لحظه از نیازتم اگر تمومه قصمون هنوز ترانه سازتم

 بزار خیال کنم هنوز پر از تبو تابه منی روزا به فکر دیدنم شبا پر از خواب منی

 ببزار خیال کنم تو دلتنگیات غروب که میشه یاده من میوفتی

تویی که قصه ی طلوع عشقو گفتی و دوست دارمو نگفتی بزار خیال کنم بزار...

اگه يه روز رفتي و ديگه برنگشتي ، بهت قول نمي دم كه منتظرت مي مونم........

اما ازت ميخوام وقتي . اومدي يه شاخه گل رو قبرم بذار اگه يه روز بغض گلوت رو فشرد ،

 بهت قول نميدم كه مي خندونمت ولي مي تونم باهات گريه كنم..............

پیرزن قابله با وحشت گفت :

 " وقت زایمان خورشید است "

            کودکی خردسالم

از این واژه گان چیزی نمیدانم

پشت دیوار کوچه باغی

     سیب سرخی در دست

بی هراس از غرش رعد

   میدوم تا خانه تو

                  کفشهایم پر از اشکهای آسمان

سینه ام پر شده از دل ضربه های دیدار

چه شبی شود امشب!!!!

میرسم

            نفسم بند امده از شوق

       دستانم میلرزند

زبانم خشکیده

 طمع بوسه دوشینه به لب دارم هنوز...

شهامتم در حجم تکه سنگی متراکم میکنم

   خواهم که پنجره اتاقت را نشانه روم

ناگاه

تماشای دو سایه مرا در جای خود خشکاند

       چه بوسه ای گرفت پسرک کدخدا !!!!!

از خودم - بهار ۹۱

     نیش هیچ عقربی کشنده تر از عقربه های ساعت نیست.

توی این قسمت چند تا از ترانه های ناتمومم رو گذاشتم

لطف کنید نظر بدین از کدوم بیشتر خوشتون اومده تا ادامش بدم

چرا ؟

چرا هر جا که من هستم در دروازه هاش بسته ست؟

چرا هرکی که یارم شد از عشق و عاطفه خسته ست؟

چرا من باورت کردم با گوشت و پوست این جونم؟

چرا اول قسم خوردی حالا میگی نمیتونم؟

چه شبهایی تو رویاهام کنارت گریه می کردم

تو آغوشم که میخوابی فراموشم میشه دردم

بازیگر

مث بازیگرا نقشات همه زیبا و خوش رنگه

همه حسهات دروغی و همه حرفات یه نیرنگه

تو تورت پهن و بی رنگه مث پروانه آزادم

تلاشم تلخ و بیهوده ست دیگه تو دامت افتادم

پر وبالم که می بستی منم معصوم نگاه کردم

گناهم رو نمیدونم ولی جونم فدات کردم

اسم شب

نمیدونم کدوم لحظه دل دیونه مو دزدید؟

چطور شد بی صدا اومد؟چطور اسم شبو فهمید؟

کجای قصه پیدا شد؟شاید هم آرزوش بودم!

میپرسم دائم از چشمام چه شد که روبروش بودم؟

شریک شوق بیداری دلیل شب نخوابی ها

باید فکر اساسی کرد برای این خرابی ها

خود فریبی

از عشق و ایمانم نپرس شرمنده روی توام

بازیچه شرک و هوس درمانده کوی توام

من پر ز تکرار غمم از زندگانی خسته ام

چشم امید بی جهت با خود فریبی بسته ام

خیسم ولی چشم ترم از شوق و از رویش نبود

با یک سلام می ماند ولی قدرت این گویش نبود

 

هر کشوری وشهری واسه خودش یه نمادی داره (بعضی هاشون چندتا) این نمادها ارتباط زیادی با فرهنگ کشورشون دارن . مثل میدون آزادی -برج میلاد که نماد تهرانن یا سی و سه پل که نماد اصفهانه و......
من می خوام معرفی کشورا ونمادهاشونو شروع کنم هرکس اطلاعاتی داره کمکم کنه

عکسها در ادامه مطلب

یک بچه ی کوچیک می خواست خدا رو ببینه.

اون میدونست که برای دیدن خدا راه درازی در پیش داره.

لوازمش رو برداشت و سفرش رو شروع کرد.

کمی که رفت ,با پیرزنی روبرو شد.پیرزن توی پارک نشسته بود...

یک روز به صخره ای خورد سری سخت شکست

یک روز تو زائیده شدی از دل کوه

یک روز مرا فهم و خرد رفت ز دست.. 

من همانم شبنم شفاف بر آن تن نازک برگم!!!!

و که شاید...

     گل سنگی باشم لب این تالاب!!!

یا مثال مرغی پرگشوده در باد....            

   روح من در کالبد امواج است...

من صدای بارانم...

و در این جنگل تن سبز بی تکرار...

                                     هر صبح میخروشم از کوه...

هرچه هستم

با تو

چون نسیم آزادم...

هیزم اگر نیست

مرا باکی نیست...

                            من ز عشق تو تنم سوزان است...

دیده بگشا...

دیده ام دیده توست...

با تو این منظره را می نگرم...

 از خودم - بهار ۹۱

عکسهای تالاب زیبای میانکاله در ادامه مطلب

برداشتن نیمه ای از مغز یک کودک

در تاریخ 11 ژوئن نیمه سمت راست مغز «جسیکا هال6 » ساله، توسط جراح اعصاب «بن کارسون» در بیمارستان کودکان جان هاپکینز بالتیمور برداشته شد. این نوع عمل نیمکره برداری نامیده می شود و با اینکه بسیار سخت است، بهترین راه درمان جسیکا بشمار می رفت.

او از نوعی التهاب مغزی رنج می برد، نوع پیشرفته ای از فساد قشر مغز که باعث حمله های غیرقابل کنترل می شود. با اینکه دکترها از چگونگی آن اطلاع ندارند، اما نیمه باقیمانده مغز در چنین مواردی بسیاری از فعالیت هایی را که نیمه برداشته شده اجرا می کرده، برعهده می گیرد. نیمه چپ بدن بیمار ممکن است تا ابد فلج بماند، اما معمولا هیچ مشکلی برای خاطرات و نوع شخصیت او بوجود نخواهد آمد.

بیمارستان جان هاپکینز سالانه 12 مورد از این جراحی ها را برروی کودکان 5 تا 10 ساله انجام می دهد. زمانیکه جراحان در حال توسعه این روش بودند، سعی کردند حفره خالی بوجود آمده در جمجمه را با توپ پینگ پونگ پر کنند، اما بعدها متوجه شدند مایع نخاعی مغز، به مرور این فضا را پر می کند.

جراحی 4 روزه

از 4 فوریه تا 8 فوریه سال1951 زنی به نام «گرترود لواندوسکی»، به مدت 96ساعت در بیمارستان «شیکاگو» تحت عمل جراحی قرار گرفت تا کیست بزرگی از داخل تخمدان او برداشته شود. گفته می شود که این عمل، طولانی ترین عمل جهان است.

«لواندوسکین» قبل از عمل 280 کیلوگرم وزن داشت و دور کمرش 275 سانتیمتر بود. بعد از اینکه تومور برداشته شد، وزن او به 140 کیلوگرم کاهش یافت. در طول عمل، جراحان مایع کیست را به آرامی خارج کردند، زیرا خروج سریع مایع ممکن بود باعث ایست قلبی بیمار شود.

در طول 4 روز، 91 کیلوگرم مایع از بدن او خارج شد. سپس آنها خود کیست را از بدن او درآوردند، که در حدود 68کیلوگرم وزن داشت.

جراحی در داخل رحم

«کایل بولن» در بیست ودومین هفته بارداری اش بود وقتی که پزشکان بیمارستان «ملبورن» در استرالیا فرزندش را که هنوز به دنیا نیامده بود، جراحی کردند.

جنین شرایط بسیار نادری داشت و نوارهای شبکه مانند پرده جنین به دور قوزک پایش پیچیده شده و جریان خون به سمت پایین پاهای او قطع شده بود. معمولا پزشکان برای عمل جراحی جنین، تا هفته بیست و هشتم صبر می کنند، اما این بار اگر مداخله نمی شد، کودک دو پای خود را از دست می داد. جراحان یک تلسکوپ دو میلیمتری در داخل شکم مادر گذاشتند و با استفاده از یک لیزر و جریان برق نوارهای روی پای چپ را بریدند و او را نجات دادند.

متاسفانه پای راست عفونت کرده و غیرقابل جراحی شده بود، در آن زمان قد کودک 18سانتیمتر بود. نوزاد در ژانویه سال2008، هشت هفته بعد از عمل و 2ماه ونیم زودتر از موعد به دنیا آمد. وقتی که 24 روزه بود، جراحان پای راست او را که از یک سرخرگ آویزان بود عمل کردند و امیدوارند نوزاد قادر به راه رفتن باشد.

جراحی که خودش را عمل کرد

در سال 1921 «ایوان اونیل کین» از ایالت پنسیلوانیا، قصد داشت ثابت کند که اتر(که در آن زمان بعنوان داروی بیهوشی از آن استفاده می شد) بیش از حد در عمل های جراحی استفاده می شود و داروهای بی حسی موضعی با خطرات کمتر برای جایگزینی آن وجود دارد.

برای اثبات آن، او از برداشتن آپاندیس خود استفاده کرد. او با استفاده از یک داروی بی حسی موضعی و تخت عمل و آینه ای که در برابر شکمش وجود داشت، این کار را شروع کرد. سه دکتر در اتاق عمل برای ضرورت حاضر شدند.

«کین» شکاف لازم را خودش در شکمش ایجاد کرد و دستیارانش آن را بخیه کردند. دکتر به خوبی به هوش آمد. بعدها درسال 1932 دکتر «کین» عمل جراحی پیچیده تری را برروی خودش جهت درمان مشکل فتق انجام داد.

به دلیل اینکه نقطه عمل در نزدیکی سرخرگ ران بود، این عمل بسیار حساس می شد و دکتر «کین» آن را در کمتر از 2ساعت به اتمام رساند.

جراحی برای نجات یک چهره

یک مرد فرانسوی با شرایطی بسیار نادر که با وجود تومور در صورتش او را بینهایت بد شکل کرده بود، با عمل جراحی در ژانویه 2007 چهره و زندگی تازه ای را بدست آورد.

«پاسکال کولر30 » ساله، تعداد بسیار زیادی عمل جراحی برای کاهش حجم تومورها بر روی صورت خود انجام داده بود. این بیماری ناشی از اختلالی به نام نئوروفیبروماتوسیس بود و با وجود تعداد زیاد جراحی، به سختی می توانست غذا بخورد و بخاطر صورت دفرمه و برآمده اش منزوی شده بود.

این اختلال نوعی عارضه نادر ژنتیکی است و متخصصان می گویند; «جوزف مریک»، مشهور به «مرد فیل نما» در صدسال قبل نیز از چنین عارضه ای رنج می برده است. بعد از 16ساعت جراحی، جراح سرپرست تیم جراحی پلاستیک اطلاع داد که تیم جراحی تمام اجزای صورت «کولر»(لب ها، گونه ها، بینی و دهان) را با یک اهدا»کننده، جایگزین کرده اند.

«کولر» که به خوبی بهوش آمد، شباهتی با اهداکننده ناشناس ندارد زیرا اسکلت استخوانی چهره اش دست نخورده باقی مانده بود.

نوزادی که دو بار به دنیا آمد

«کری مک کارتنی» که شش ماهه باردار بود، متوجه شد که نوزادش در قسمت ستون فقرات خود تومور بزرگ و کشنده ای دارد.

پزشکان متوجه شدند که این تومور خوش خیم است و به اندازه یک گریپ فروت حجم دارد و خونی که نوزاد از آن تغذیه می شود را به خودش می کشد که به مرگ نوزاد منجر خواهد شد. در یک روش نادر و پرخطر، جراحان بیمارستان کودکان تگزاس، مادر را بیهوش کردند و رحم او را کاملا بیرون کشیدند، سپس آن را باز کردند و 80درصد از بدن کوچک جنین را بیرون آوردند، طوری که فقط سر و قسمتی از بالاتنه او در داخل رحم بماند.

سپس در طول یک عمل 4ساعته با توجه به اینکه قرار گرفتن جنین در معرض هوا منجر به ایست قلبی او خواهد شد، به سرعت تومور را از بین بردند. سپس جنین را به داخل شکم برگردانده و سپس کیسه جنین را بستند به این امید که مایع آمنیوتیک کافی برای جنین باقی بماند. نوزاد مجددا 10هفته دیگر متولد شد! و خوشبختانه در سلامتی کامل بسر می برد.

همسر او ویکتوریا آدامز یکی از خوانندگان گروه اسپایس گرلز است. او چهار فرزند به نام‌های بروکلین (متولد ۴ مارس ۱۹۹۹)، رومیو (۱ سپتامبر ۲۰۰۲)، کروز (۲۰ فوریه ۲۰۰۵)و هارپر(متولد ۱۰جولای ۲۰۱۱) دارد.

ادوارد آلن بکهام، پدر و ساندرا جورجینا مادر دیوید بکهام هستند.دیوید بکهام خود را یک نیمه یهودی می داند

ادامه در ادامه مطلب

یک برنامه‌نویس و یک مهندس در یک مسافرت طولانى هوائى کنار یکدیگر در هواپیما نشسته بودند. برنامه‌نویس رو به مهندس کرد و گفت: مایلى با همدیگر بازى کنیم؟ مهندس که می‌خواست استراحت کند محترمانه عذر خواست و رویش را به طرف پنجره برگرداند و پتو را روى خودش کشید. برنامه‌نویس دوباره گفت:...

بازى سرگرم‌کننده‌اى است. من از شما یک سوال می‌پرسم و اگر شما جوابش را نمی‌دانستید ۵ دلار به من بدهید. بعد شما از من یک سوال می‌کنید و اگر من جوابش را نمی‌دانستم من ۵ دلار به شما می‌دهم. مهندس مجدداً معذرت خواست و چشمهایش را روى هم گذاشت تا خوابش ببرد. این بار، برنامه‌نویس پیشنهاد دیگرى داد. گفت: خوب، اگر شما سوال مرا جواب ندادید ۵ دلار بدهید ولى اگر من نتوانستم سوال شما را جواب دهم ٥٠ دلار به شما می‌دهم. این پیشنهاد چرت مهندس را پاره کرد و رضایت داد که با برنامه‌نویس بازى کند.
 
برنامه‌نویس نخستین سوال را مطرح کرد: «فاصله زمین تا ماه چقدر است؟» مهندس بدون اینکه کلمه‌اى بر زبان آورد دست در جیبش کرد و ۵ دلار به برنامه‌نویس داد. حالا نوبت خودش بود. مهندس گفت: «آن چیست که وقتى از تپه بالا می‌رود ۳ پا دارد و وقتى پائین می‌آید ۴ پا؟» برنامه‌نویس نگاه تعجب آمیزى کرد و سپس به سراغ کامپیوتر قابل حملش رفت و تمام اطلاعات موجود در آن را مورد جستجو قرار داد. آنگاه از طریق مودم بیسیم کامپیوترش به اینترنت وصل شد و اطلاعات موجود در کتابخانه کنگره آمریکا را هم جستجو کرد. باز هم چیز بدرد بخورى پیدا نکرد. سپس براى تمام همکارانش پست الکترونیک فرستاد و سوال را با آنها در میان گذاشت و با یکى دو نفر هم گپ ( chat ) زد ولى آنها هم نتوانستند کمکى کنند.
 
بالاخره بعد از ۳ ساعت، مهندس را از خواب بیدار کرد و ٥٠ دلار به او داد. مهندس مودبانه ٥٠ دلار را گرفت و رویش را برگرداند تا دوباره بخوابد. برنامه‌نویس بعد از کمى مکث، او را تکان داد و گفت: «خوب، جواب سوالت چه بود؟» مهندس دوباره بدون اینکه کلمه‌اى بر زبان آورد دست در جیبش کرد و ۵ دلار به برنامه‌نویس داد و رویش را برگرداند و خوابید.